Atatürk’ün Kurtuluş Savaşı sonrası İstanbul’a ilk gelişinde, kendisini karşılayan çılgın kalabalığa bakarak, toplulukların sevgisinin ne kadar kolay yön değiştirebileceği üzerine söylediği sözleri hatırlayın. Konu futbol ise, bunu ikiyle çarpın. Fenerbahçe taraftarı hafta sonundan beri Kocaman’a ateş püskürüyor. Forumlar, yorumlar onun vadesini doldurduğunu yazan taraftarlarla dolu. Bu eğilimlerden beslenmeyi seven bazı malum yazarlar da fırsatı kaçırmıyor. Bilmeyenler için söyleyelim: Sebep, Galatasaray karşısında skor 2-1 iken Alex ve Stoch’u oyundan alması. Aslında bu değişiklik Kocaman için hayırlı oldu. Geçtiğimiz yıl kendisinden şüphe duyan taraftarı kazanmanın yollarını deneyimlemişti. Bu kez de, tek bir kararla taraftarın sevgisini kaybetmenin ne kadar kolay olduğunu öğrendi. Bu ne Türkiye’de böyle, ne de Fenerbahçe’de. Çoğu zaman ilk suçlanan kişi teknik direktördür. Ranieri boşuna söylemedi “Hayatta iki gerçek vardır; insanlar ölür ve teknik direktörler kovulur,” sözünü. Buna rağmen, Kocaman yine çok sağduyulu, kaliteli bir duruş sergiledi son basın toplantısında. Kendisini eleştirenlere boşuna cevap yetiştirmeye çalışmadı. Çünkü futbolda cevabı sadece zaman verdiğini çok iyi biliyor. Geçtiğimiz sezonun başında onun hakkında iki yazı yazmış, onun Türk futbolu için ne kadar önemli bir kişiliğe sahip olduğunu anlatmıştım. Kocaman bugüne kadar yazdıklarımı yanlış çıkartacak tek bir davranış sergilemedi. Gelelim yaptığı söylenen hataya… Futbolda hiçbir şeyin garantisi yoktur. Teknik adamlar sadece olasılıkları olumlu yönde arttırmaya çalışırlar. Bunun dışında, büyük ölçüde, oyuncuların sahadaki performanslarına ve disiplinlerine bağımlıdırlar. Dolayısıyla, yapılan en mantıklı değişikliğin bile olumlu sonuçlanma garantisi yoktur. Futbolda tesadüflerin, şansın, sürprizlerin o kadar çok yeri var ki. Öte ynadan, bir takımda işler iyi gitmiyorsa ve rakip dalga dalga geliyorsa bir değişiklik gerektiği açıktır. Bunun için ya forvetlerden birini ya da orta sahada aksayan oyunculardan birini değiştirirsiniz genellikle. Kocaman, o an itibarıyla oyuna katkısı olmayan Alex ve Stoch’u düşünmüştür. Çünkü o seviyedeki bir karşılaşmada sahada bir veya 2 kişi eksik oynamak çok fark yaratır. Ancak Kocaman, bu değişiklikler ile sadece takımın skora tutunma olasılığını arttırmaya çalışmıştır. Aksi taktirde ne olacağını bilmek çok zor. Evet, Fenerbahçe 2. golü yemeyebilirdi, ancak tam tersine fazlasını da yiyebilirdi. Bunu bilemeyiz. Tek gerçek, o an itibarıyla işlerin gerçekten kötü gittiği. Örneğin dün gece Mancini, takımın Alex’i Silva’yı çıkarmış, 6 aydır oynamayan Tevez’i aldı. Kumarı tuttu, tutmayabilirdi de. O sadece işlerin kötü gittiğini ve bir değişiklik yapması gerektiğini biliyordu. Peki, Selçuk, olur ya, uzaktan bir şut deneseydi ve sürpriz bir şekilde gol olsaydı, (İmkansız mı? Geçen seneki derbiyi unuttunuz herhalde.) Kocaman kahraman mı olacaktı? Taraftarın bu bakış açısıyla, evet. Oysa Kocaman’ın Selçuk’tan beklediği katkı bu değildi ve onun gol atması bu gerçeği değiştirmeyecekti. Taraftar ne istiyor? Aykut, Alex ve Stoch’u oyundan almış. Bu yüzden gitmeliymiş. Futbolu bu kadar basite indirgerseniz ve en zor günlerde bile takımınızı yukarıya taşımış teknik adamınıza bu kadar kolay sırt çevirirseniz, tarihteki kötü örnekler arasında yerinizi alırsınız. Aziz Yıldırım’ın da sürekli yaptığı ve sonunda ders aldığını söylediği hatası bu değil miydi zaten? Şampiyon yapamayan her hocayı kovmak, Fenerbahçe gibi milyonlarca taraftarı ve büyük mali desteği olan bir takıma ne kazandırdı bunca yıl? Peki, bu hatası (hata diyorsunuz madem) teknik direktörünüze saldırmak, onun hakkında “vadesi doldu” demek için yeterli sebep midir? Peki, Kocaman gitsin demek için düşündüğünüz bir alternatif var mıdır? Büyük bir hoca? Mesela İspanya’da efsane olmuş, milli takımı Avrupa Şampiyonluğu’na götürmüş bir hocaya ne dersiniz? Veya Almanya’da büyük başarılar kazanmış, Stuttgart’ı şampiyon yapmış bir hoca da olabilir! Beğenmediyseniz, senelik 10 milyon Euro ücretiyle bir deha gelebilir tabii. O zaman başarı garantidir, değil mi? Villas-Boas örneğinde olduğu gibi! ………………….. Rekorlarla şampiyon yaptığı takımında defansın temelini ve diğer önemli oyuncularını kaybetmişken, oyuncularının moralleri dipteyken, kafaları başka yerdeyken, yedek kulübesi bile kısıtlıyken, takımını ikinci sırada tutmayı başaran, oyuncularının moralinin yüksek kalmasını sağlayan (tek ve yalnız başına) bir hoca da bunu hakediyorsa, hepimiz neler hakediyoruz neler…
